Veranderingen op Kattenburg

k ben Greta Streefkerk-stege.

Ik ben geboren op Kattenburg..

Mijn ouders zijn Jan en Nel Stege.

Mijn vader is een echte Kattenburger en mijn moeder kwam uit de Jordaan.

Tja het waren moeilijke tijden voor mijn ouders. Ze waren kinderen uit de oorlog. Armoede. Kinderen moesten komen, mijn vader wilde een groot gezin.

Dat kwam ik ben 1 van de 6 kinderen.

Ik heb 1 oudere broer boven mij Ben Stege

Dan kwam ik, toen Jan Stege,hij is onlangs overleden, Wilma kwam er achteraan  toen Linda Wij zijn allemaal geboren op Kattenburg, mijn broertje Daan is geboren ? Geen idee. Ik was inmiddels 12 jaar, mijn ouders woonde inmiddels in Osdorp. Ik ging als kind met de tram 24 haltes daarna met de bus naar Oosterburgergracht daar zat ik op de Pool school, vaak moest ik weg zonder eten omdat er niks was.

Mijn opa en oma zaten nog op Kattenburg, hun waren 1 van de laatste die van Kattenburg weg gingen,  ik had de hele dag niks gegeten. Zodra ik de Kleine Kattenburgerstraat in liep riep ik al Oma heeft u kaantjes, deze kreeg ik van oma met zout erop. Ze wist van onze situatie. Ook oma en opa zat in het zelfde schuitje, mijn oma riep altijd och arme schaap, kom maar hier, op school had ik het niet gemakkelijk, ik werd getreiterd en gepest.

Dan kwam oma naar school om die meid aan te pakken, ze droeg schuifspelden deze trok ze eruit en klemde ze tussen haar vingers, dat was mijn oma thuis had ze vaak  cacaopoeder had ze half wit brood super vers en warm. Dit was zo heerlijk een hap en de cacaopoeder spoot alle kanten op. Ik at dan echt de halve brood  op. Er werd ook suiker opgedaan.

Tja kattenburg is voor mij warme herinneren. Ik heb ook heel vaak de marinebasis opgezocht, weer een gat in mijn hoofd tand gebroken, ik had continu wat. Er zaten daar artsen die je hielp. 

Tot op de Mariniersplein, ik zat daar te spelen op de brug, tot er een vrachtwagen voorbij kwam en over mijn heen reed, een collega van mijn vader zag het gebeuren, deze wilde mij op de fiets meenemen, natuurlijk wilde ik dit niet, hij is mee gegaan naar mijn vader, alles verteld, natuurlijk geen, want geen vervoer, gewoon naar school toe. ACH Kattenburg veel verdriet .maar ook heel veel humor. Ik ben 1x wezen kijken naar de nieuwbouw. Geen hond die mij daar in krijgt. Mijn opa en oma zijn verhuist naar  Betondorp, mijn opa heeft het helaas niet gered daarzo. Hij had oprecht heimwee naar Kattenburg. Opa stond in de straat met een hemdje aan en een touwtje in zijn broek zo liep opa altijd door Kattenburg . Betonburg was toen heel iets anders, een oude plant moet je niet verhuizen. 

Terug naar Kattenburg mijn ouders moesten verhuizen ik was 6 jaar jong, toch gebruikte ik toen de tram en bus om naar opa en oma te gaan. Dan had ze weer een rat gevangen en vroeg ze aan mij of ik de vuilnis zak buiten wilde zetten, hij is dood zei mijn oma. Ik heb hier een gigantische angst bij  mij opgebouwd.  Tja Kattenburg ratten genoeg. Maar wat een behulpzaam wijk was dit toch, als we hoorde dat  Marietje haar man voor schut zat, en ze had kinderen werd ze geholpen, een inzameling voor Margrietje of Betje of wie dan ook. Ja ze konden ook heel goed vechten met elkaar de mannen ook de vrouwen, mijn moeder had ruzie met een buurvrouw, omdat ik als kind vanaf de zolder 1 koffer  moest pakken, dat ging niet gemakkelijk. sprak de buurvrouw mijn moeder op aan, ik heeft de rode haren in het rond zien vliegen, het gekke was een 1 uur laten liepen ze weer als vriedinnetjes door de straat nog gearmd ook ,dat is Kattenburg 

Iedereen kon iedereen.  Armoede en toch elkaar helpen.ik had een vriendinnetje ze vroeg of ik kwam ik na het eten wat ik ook deed, zij was 1 van de 24 kinderen. Ik mocht boven komen, iedereen zat op de grond te eten, moeder vroeg wil je ook wat.ik zei graag, de borden waren op. Ik kreeg een deksel van een pan, een klodder eten erop vork erop en eten maar, Wat zou ik graag weer terug willen naar deze tijd. Armoede en elkaar toch helpen. Deze  tijd is mij 1000x meer waard als de tijd van nu.

Ik word in september 70. Ik ben trots dat ik op Kattenburg bent geboren en mijn jeugd tot mijn 12de jaar daar mogen meemaken. 

Ik ben trots dat ik een Kattenburger ben.

 

Dan nog de alle winkels op Kattenburg er zat zelfs nog een avondwinkel daar haalde ik een grote zak pinda,s. Oma deed een grote krant op tafel en pellen maar. Schuin aan de overkant van oma was een winkel ( deze heer had een aapje op zijn schouder). Als kind was dat fantastisch natuurlijk.

Ach Kattenburg mijn hart bloeit weer op.

Jammer dat deze volkswijk weggehaald is.

Er werd geroddeld over elkaar. Maar ze hielpen mekaar ook, hoe mooi kan een mens leven dan.

 

Op de bonnefooi eten halen, iedereen deed het,

Dat is Kattenburg, je kon opelkaar bouwen.